File!Rein van der Mast

Elco Brinkman, voorzitter van Bouwend Nederland, hekelde medio april het overheidsbeleid inzake het wegverkeer. Onze wegen slibben dicht waardoor velen onder ons onnodig veel tijd in hun auto doorbrengen. Daarbij doen we weinig meer dan dure brandstof omzetten in schadelijk gas en, hopelijk nog enigszins nuttig, bellen. Het Nederlandse wegennet schaadt onze economie en ons milieu. Daarom pleit ik met Brinkman voor schonere motoren. Of meer asfalt wenselijk is, zoals Brinkman beweert, betwijfel ik. Ongetwijfeld zijn er plaatsen waar meer asfalt filevorming tegen kan gaan, ook zonder dat dit het fileleed slechts verplaatst. Verder kunnen we ons afvragen waarom bijvoorbeeld sommige bruggen tijdens de spits voor een enkel zeiljacht open gaan.

Wat ik in dergelijke discussies echter te vaak vind ontbreken, is de vraag wat zoveel mensen anno 2008 op onze wegen doen. Als mensen ergens naar toe moeten om daar fysieke arbeid te verrichten, is de noodzaak zonder meer duidelijk. Je hebt niet in iedere stad een hoogoven, en Vinex-locaties vind je ook niet overal, gelukkig. Er zijn echter tal van beroepen die met digitale middelen ook decentraal kunnen worden uitgeoefend. Niet alleen kunnen bedrijfsnetwerken met ‘virtual private networks’ worden uitgebreid voor de notebooks van zich op grote afstand bevindende medewerkers, ook kan met beeld en geluid afdoende worden gecommuniceerd. Terwijl ik dit zeg, realiseer ik me dat niet iedere werknemer zit te springen om zijn werkgever met een webcam in zijn huis toe te laten. Bovendien verlangt thuiswerken een werkruimte, zelfdiscipline en is het gezin van invloed op de kwaliteit van de thuisproductie.

Is er geen tussenoplossing denkbaar, één waarbij de medewerker zich niet thuis bevindt en niet met grote regelmaat files moet trotseren? Deskundigen voorzien dat de ‘rapid technologies’ ertoe zullen leiden dat producten op allerlei plaatsen virtueel tot stand komen en steeds vaker in de fysieke nabijheid van de gebruiker in materie worden omgezet. Dit is mogelijk dankzij de afwezigheid van (productgebonden) gereedschappen bij bijvoorbeeld ‘selective laser sintering’.

Met deze verwachting in gedachten, vraag ik me af waarom we geen verzamelgebouwen hebben waar werknemers van allerlei organisaties op geringe afstand van hun woonhuis werken, waarbij ze voortduren beeldcontact hebben met de omgeving van hun werkgever. Dergelijke werkplekken vormen uitbreidingen van het kantoor en zijn nauwelijks plaatsgebonden. Voilà, de werknemer kan ongestoord zijn werk doen, de leidinggevende kan hem ieder moment zien.

Uiteraard kost een dergelijk gebouw geld, maar ik kan me niet voorstellen dat de kosten hoger zijn dan de totale kosten van ons fileleed, inclusief de kosten die verbonden zijn aan het milieu, het verlies van productiviteit en vrije tijd. Juist omdat de problematiek zoveel facetten kent, zou de overheid de komst van dergelijke gebouwen moeten stimuleren. Het lijkt me iets voor onze filebestrijdster Rita Verdonk, waarbij ik van harte hoop dat ook andere partijen zich voor een oplossing hard willen maken, want Sinterklaas verdwijnt ook zonder haar niet.

Tuesday, July 01, 2008 12:48:01 PM (GMT Standard Time, UTC+00:00)      Comments [0]